«Ω γλυκύ μου έαρ….»

του Παναγιώτη Δουκλιά

 

Ω ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ………..

ΓΥΜΝΟΣ ΟΠΩΣ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΙ Η ΑΓΑΠΗ, ΚΑΡΦΩΜΕΝΟΣ

Σ’ ΕΝΑ ΣΤΑΥΡΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟΛΜΗΣΕΣ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙΣ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ, ΕΙΣΑΙ ΠΑΛΙ ΣΗΜΕΡΑ ΙΗΣΟΥ:

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΓΟΛΓΟΘΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑΣ, ΛΟΓΧΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΤΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΞΥΔΙ ΤΟΥ ΣΑΡΚΑΣΜΟΥ, ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΜΕ ΣΤΕΜΜΑ ΑΠΟ ΑΓΚΑΘΕΡΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ, ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΛΑΟ ΣΑΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΟΥ ΤΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΡΙΧΝΟΥΝ ΒΑΓΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΤΗΝ ΑΝΕΒΑΖΟΥΝ ΣΤΟ ΙΚΡΙΩΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΗΜΙΟΙ ΤΗΣ.

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΠΟΥ ΚΛΕΙΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΓΑΛΑΝΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ, ΒΟΥΡΚΩΝΟΥΝ ΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΝΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΩΣΕ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΑΣΤΡΑΦΤΕΙ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΘΟΣ!

ΕΧΕΙΣ ΚΙΟΛΑΣ ΞΕΣΤΟΜΙΣΕΙ ΤΟ ΕΞΑΙΣΙΟ ΣΟΥ-ΑΦΕΣ ΑΥΤΟΙΣ…….- ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΟΥΔΑ, ΤΟΝ ΠΙΛΑΤΟ, ΤΟΝ ΑΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΪΑΦΑ, ΟΥΤΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΟΥΔΑΙΟΥΣ, ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΑΦΡΟΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΝ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΟΥ, ΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΙΟΥΔΕΣ , ΤΟΥΣ ΠΙΛΑΤΟΥΣ , ΤΟΥΣ ΑΝΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙΑΦΕΣ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΟΥΔΑΙΟΥΣ ΠΟΥ ΣΕ ΣΕΡΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΣΘΗΜΑΝΗ ΣΤΟ ΠΡΑΙΤΟΡΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ –ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟ, ΠΟΥ ΣΕ ΔΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΣΕ ΜΑΣΤΙΓΩΝΟΥΝ, ΠΟΥ ΣΕ ΓΥΜΝΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΝ ΤΑ ΦΤΩΧΑ ΣΟΥ ΙΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΣΕ ΘΥΣΙΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ –ΑΦΕΣ-, ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΚΙ ΑΚΑΤΑΛΥΤΟ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΑΠΛΟ, ΘΝΗΤΟ, ΣΟΦΟ Η ΑΣΟΦΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΠΟ ΚΕΙΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΜΑ ΔΙΑΛΕΧΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙΣ ΧΑΡΙΣΕΙ ΜΙΑ ΑΧΤΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΕΡΟΥΣΙΟ ΦΩΣ ΣΟΥ ΚΙ ΕΝΩ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΧΙΛΙΟΥΣ ΗΛΙΟΥΣ ΦΕΓΓΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΤΟΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ Ο ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ ΚΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ , ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ ΚΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ, ΤΗΝ ΑΚΟΝΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΑΧΑΙΡΩΝΕΙ………

ΧΑΜΟΥ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ ΘΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΛΙ ΕΥΛΑΒΙΚΑ ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ, Η ΠΑΡΘΕΝΑ ΜΑΝΑ ΤΩΝ ΜΑΝΑΔΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΘΑ ΥΨΩΣΕΙ ΤΙΣ ΣΠΑΡΑΓΜΕΝΕΣ ΠΑΛΑΜΕΣ ΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΕΙ ΠΟΣΟ ΩΡΑΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΙ ΕΝΟΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΚΟΜΑ. ΘΑ ΤΗΝ ΔΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΕΙΣ, ΙΗΣΟΥ, ΟΠΩΣ ΑΚΟΥΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΙ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΑΚΟΥΣ ΤΙΣ ΜΑΝΑΔΕΣ ΠΟΥ ΚΛΑΙΝΕ ΟΤΑΝ ΧΑΝΟΥΝ Ο,ΤΙ ΥΠΕΡΟΧΟ ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΕ Η ΖΩΗ. ΚΙ Η ΠΕΝΘΙΜΗ ΜΕΛΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΑΤΙΑΣΜΕΝΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΗΣ ΘΑ ΑΓΓΙΞΕΙ ΤΗΝ ΑΚΟΗ ΣΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΜΗ ΒΟΥΗ ΤΟΥ ΟΧΛΟΥ, ΠΑΝΩ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΡΙΚΑΛΕΟ ΠΑΛΜΟ ΤΩΝ ΚΑΡΦΙΩΝ ΠΟΥ ΠΛΗΓΩΣΑΝ ΚΑΤΑΚΑΡΔΑ ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΤΩΝ ΧΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΔΙΩΝ ΣΟΥ:

-Ω, ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ…………..

ΓΙΑΤΙ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΙΗΣΟΥ ΝΑΖΩΡΑΙΕ :

ΤΙ ΑΛΛΟ ΗΣΟΥΝ ΠΙΟ ΛΙΓΟ Η ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΕΑΡ;

ΜΙΑ ΑΝΟΙΞΗ ΜΕΣ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΣΟΥ. ΣΕ ΚΕΙΝΑ ΤΑ ΣΟΔΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΟΜΟΡΡΑ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΣΟΥ,

ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΙΣΤΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΠΟΙΕΣ ΝΕΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ, ΑΛΙΜΟΝΟ, ΜΟΙΡΑ:

ΝΑ ΤΙΣ ΠΑΡΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΦΩΤΙΑ.

ΕΑΡ ΗΣΟΥΝ, ΙΗΣΟΥ, ΠΟΥ ΣΕ ΕΙΧΕ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΡΙΝΟ ΤΗΣ ΝΑΖΑΡΕΤ ΚΙ ΟΠΩΣ ΣΤΑΘΗΚΕΣ ΤΡΥΦΕΡΟΣ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΠΕΝΤΑΨΗΛΟΣ ΣΤΟ ΞΕΦΩΤΟ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ-ΣΤΟ ΣΚΛΗΡΟ ΞΕΦΩΤΟ ΤΗΣ ΥΦΗΛΙΟΥ , ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ-ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΡΑΣΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΡΟΣΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΛΑΖΑΡΟ ΤΗΣ ΒΗΘΑΝΙΑΣ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΤΙΣ ΧΕΙΡΟΠΕΔΕΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΗΤΑΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΝΙΩΣΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΟΥ, ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ ΟΙ ΙΣΧΥΡΟΙ, ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΑΓΚΑΛΙΑΣΟΥΝ ΟΙ ΤΙΠΟΤΕΝΙΟΙ ΚΙ ΟΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΛΟΓΟΙ. ΕΣΥ ΜΟΣΚΟΒΟΛΟΥΣΕΣ ΚΑΠΟΙΟ ΣΠΑΝΙΟ ΑΡΩΜΑ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΒΡΩΜΟΥΣΕ ΤΟΣΟ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΕΝΑΣ ΑΣΥΝΟΡΕΥΤΟΣ ΒΟΥΡΚΟΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΛΩΣΕΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΙΣ ΑΠΟΠΝΟΙΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΠΝΙΞΕΙ!

ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΛΛΩΣΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΙΗΣΟΥ;

ΤΟ ΙΔΙΟ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ;

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ;

ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΕΡΗΜΙΑ ΚΑΘΕ ΕΠΟΧΗΣ Η ΣΤΗ ΧΕΙΜΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΠΟΥ ΞΕΣΠΑΕΙ ΠΟΤΕ-ΠΟΤΕ ΣΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗ ΓΗ , ΘΑΡΘΕΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΕΑΡ. ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ. ΜΑ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΕΑΡ , ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗΡΗ ΑΝΟΙΞΟΥΛΑ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑΝΑΙ, ΦΥΣΙΚΑ , ΑΠΟ ΤΗ ΝΑΖΑΡΕΤ, ΜΑ ΘΑΝΑΙ ΠΑΛΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΤΟ ΜΙΣΟ ΑΠΟ Ο,ΤΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΗΣΟΥΝ ΕΣΥ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ ΣΑΝ ΚΑΙ ΣΕΝΑ , ΚΑΤΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΑΠΟ ΟΣΑ ΑΠΡΟΣΙΤΑ ΚΙ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΑ ΕΚΑΝΕΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΧΕΔΟΝ ΧΡΟΝΙΑ ΕΣΥ: ΣΕΡΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΓΥΜΝΑ ΣΟΥ ΠΟΔΙΑ ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΕ ΠΙΚΡΑΓΚΑΘΙΑ, ΣΕΡΝΟΝΤΑΣ ΚΙ ΕΝΑ ΚΕΡΙ ΜΕ ΦΩΣ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΗΛΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΛΟ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΔΙΔΑΞΕΣ ΚΙ ΕΣΥ- ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!

Ε, ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ , ΙΗΣΟΥ ΝΑΖΩΡΑΙΕ, ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΘΕ ΤΕΤΟΙΟ ΕΑΡ , ΚΑΘΕ ΤΕΤΟΙΑ, ΜΙΚΡΗ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΟΙΞΗ. ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΣΟΥ, ΝΟΜΟΣ ΠΑΛΙΟΣ ΑΦΟΤΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΟΜΟΡΦΥΝΕ ΚΙ ΑΣΧΗΜΥΝΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΕΜΕΙΝΕ Ο ΙΔΙΟΣ-ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟΣ ΚΙ ΑΝΗΛΕΟΣ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΔΙΚΙΑΣ ΠΟΥ ΣΕ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΕΞΑΥΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΙΚΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΕΒΑΣΕ ΕΠΕΙΤΑ ΣΤΟ ΓΟΛΓΟΘΑ , Ο ΝΟΜΟΣ ΑΥΤΟΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΘΑ ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ ΤΟ ΕΑΡ ΝΑ ΠΛΕΝΕΙ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΩΝ ΤΑΠΕΙΝΩΝ, ΘΑ ΓΕΝΝΑΕΙ ΕΝΑΝ ΙΟΥΔΑ , ΓΙΟ ΤΟΥ ΣΙΜΩΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΗΝΕΙ ΕΝΑΝ ΑΚΟΜΑ ΞΥΛΙΝΟ ΣΤΑΥΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ Ο ΑΘΩΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΝΙΑΣΜΕΝΟ ΠΛΗΘΟΣ ΕΝΟΧΩΝ ΠΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣΕ.

ΤΟΣΟΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟΙ –ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟ-ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΙΗΣΟΥ ! ΧΤΕΣΙΝΟΙ, ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ, ΑΥΡΙΑΝΟΙ- ΟΣΟ ΤΟ ΑΦΘΑΣΤΟ ΣΟΥ-ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ- ΘΑ ΣΠΕΡΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΦΥΤΡΩΝΕΙ, Η Θ ΑΝΘΙΖΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΠΟΔΟΠΑΤΟΥΝ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ Ν ΑΝΤΕΞΟΥΝ ΤΟ ΘΕΙΚΟ ΣΟΥ ΜΥΡΟ. ΓΛΥΚΥ ΕΑΡ ΗΣΟΥΝ ΕΣΥ ΚΑΙ ΜΙΣΗΘΗΚΕΣ, ΧΛΕΥΑΣΤΗΚΕΣ, ΘΑΝΑΤΩΘΗΚΕΣ. ΓΛΥΚΥ ΕΑΡ ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΣΤΟΧΑΖΕΤΑΙ, ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΣΧΙΖΕΙ ΓΙΑ Ο,ΤΙ Η ΛΙΓΟ ΚΙ ΑΣΧΗΜΟ ΑΠΟ ΤΟ Ο,ΤΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕΣ ΚΙ ΕΠΡΑΞΕΣ ΕΣΥ. ΓΙΑΤΙ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΝ, ΟΠΟΙΟΣ ΚΙ ΟΠΟΤΕ ΝΑΝΑΙ , Η ΙΔΙΑ ΜΟΙΡΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ:ΔΥΟ-ΤΡΙΑ ΚΑΡΦΙΑ ΑΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ, ΕΝΑ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙ ΒΟΥΤΗΓΜΕΝΟ ΣΤΟ ΞΥΔΙ ΤΟΥ ΣΑΡΚΑΣΜΟΥ ΚΙ ΕΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙ ΠΟΥ ΜΑΤΩΝΕΙ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ……….

 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΟΥΚΛΙΑΣ

  • ΠΑΠΑΔΕΑ
  • ΠΑΠΑΔΕΑ
  • DIAFIMISI
  • ΛΑΚΙΩΤΗΣ
  • ΛΑΜΠΡΑΚΟΣ
  • PYRODIAMANT
  • FARI
  • AGENCY
  • AKOUSTIKA
  • ΜΑΥΡΑΓΑΝΗΣ
  • HONDOS CENTER
  • STAUROULIAS
  • STAUROULIAS
  • BASILOPOULOS